Άλλος Θρίαμβος…

Την περασμένη εβδομάδα μείναμε με την παρηγοριά ότι τουλάχιστον είμασταν καλύτεροι από τον αντίπαλο μας (Αγία Παρασκευή) και ότι η ήττα ήταν… μαγική εικόνα. Σήμερα δυστυχώς δεν έχουμε από τίποτα να πιαστούμε. Ένας κακός Θρίαμβος παρουσιάστηκε στον Υμηττό, ένας άλλος Θρίαμβος από αυτόν που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε φέτος (τουλάχιστον στην πλειοψηφία των αγώνων) ανέξαρτητα κάθε φορά από το τελικό αποτέλεσμα.

Χωρίς έμπνευση μπροστά, χωρίς τον απαραίτητο δυναμισμό που χρειάζεται η κατηγορία και χωρίς καθαρό μυαλό στην άμυνα. Μια άμυνα που πάλι έκανε εύκολα το λάθος και για άλλη μια φορά το πληρωσε με ένα αχρείαστο πέναλτι στο 44′. Σε μια φάση που θα μπορούσε να είχε διαχειριστεί διαφορετικά η αμυντική μας γραμμή δώσαμε ένα δώρο πάλι σε αντίπαλο με παράβαση μέσα στην περιοχή και ο Πανερυθραϊκός δεν μας συγχώρεσε.

Όμως δεν ήταν αυτό το μοναδικό λάθος της ομάδας. Ακολούθησαν και άλλα, ειδικά στο  δεύτερο ημίχρονο όταν εκτός των άλλων ο εκνευρισμός και η απώλεια του καθαρού μυαλού έπαιξε μεγαλύτερο ρόλο. Από καθαρή τύχη ο Θρίαμβος δεν δέχτηκε 1-2 τέρματα ακόμα. Από καθαρή τύχη και από ατεχνία των αντίπαλων επιθετικών. Στον αντίποδα ήταν ένα από τα ελάχιστα παιχνίδια (ίσως το μοναδικό φετινό) που η ομάδα μας δεν μπόρεσε να σταυρώσει ούτε μια κλασική ευκαιρία εκτός από 1-2 κάπως καλά σουτ. Και βέβαια ένα κακο-χτυπημένο χαμένο πέναλτι..

Αυτό ήταν και το κερασάκι στην τούρτα, το χαμένο πέναλτι από τον Τσοχαντάρη. Αυτό ηταν που στα μέσα περίπου του δεύτερου μέρους μεγάλωσε τον εκνευρισμό στην κερκίδα (μαζί με κάποια σφαλτσοσφυρίγματα του επόπτη γραμμών) αλλά και μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Μια κερκίδα για άλλη μια φορά απαράδεκτη για αυτό το μεγάλο σύλλογο της Αθήνας. Και δεν εννοούμε φυσικά αυτούς που δώσαν το παρών και κρατάνε ζωντανή την ομάδα αλλά για όλους αυτούς που επειδεικτικά.. αγνοοούνται και είχαμε πάλι το φαινόμενο να μοιάζει η κερκίδα μας άδεια.

Ελπίζουμε να μην ξαναδούμε τέτοια εμφάνιση από το Θρίαμβο. Το πρωτάθημα έχει ακόμα πολύ δρόμο και οι 33 βαθμοί μοιάζουν αρκετοί αλλά δεν είναι. Θυμίζουμε την περσινή περίοδο που με 42 βαθμούς τελική συγκομιδη, πήγαμε και παίξαμε μπαράζ στο τέλος με την Πεύκη.. Τα λέμε αυτά όχι για να κινδυνολογήσουμε αλλά για να χτυπήσουμε ένα καμπανάκι. Το κοντέρ γράφει ένα μικρό σερί με 2 ήττες…

 

 

This entry was posted in Θρίαμβος Ποδόσφαιρο and tagged , . Bookmark the permalink.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *